لوگوی سایت دکتر پریسا حمامی
۸ دقیقه
اطلاعاتی-راجع-به-پیرچشمی

اطلاعاتی راجع به پیرچشمی و روش های درمانی آن

آنچه می خوانید...

پیرچشمی از دست دادن تدریجی توانایی چشم در تمرکز بر روی اجسام نزدیک است. این یک مشکل طبیعی است که با افزایش سن رخ می دهد. معمولاً از اوایل تا اواسط 40 سالگی اتفاق می افتد و تا حدود 65 سالگی نیز بدتر می شود.

هنگام مطالعه کتاب و یا روزنامه باید در دست ها نگه داری شود تا بتوان آن ها را خواند. اینجاست که شما می توانید متوجه پیرچشمی شوید. معاینه چشم پایه می تواند این بیماری را تایید کند تا بتواند آن را با استفاده از عینک یا لنزهای تماسی اصلاح کند. اگر این مشکل با عینک ها و لنزها بهبود پیدا نکند، نهایتا جراحی برای شما در نظر گرفته می شود.

اگر می خواهید به طور کامل درباره علائم پیرچشمی و روش های درمانی آن اطلاعات کافی کسب کنید، در این مقاله با ما همراه باشید.

پیرچشمی چیست؟

پرسبیوپیا یا همان پیرچشمی یک بیماری چشمی است که در آن چشم به آرامی توانایی تمرکز سریع بر روی اجسام نزدیک خود را از دست می دهد. این اختلالی است که در طول روند طبیعی پیری همه را تحت تأثیر قرار می دهد.

وقتی نور به چشم می تابد، ، از قرنیه عبور می کند. سپس، از مردمک چشم عبور کرده و در عنبیه چشم حلقه رنگی در چشم ایجاد می کند که سبب باز و بسته شدن مردمک می شود تا میزان عبور نور از آن را تنظیم کند. پس از عبور از مردمک چشم، نور از لنز عبور می کند. در بهترین حالت، لنز شما تغییر شکل داده تا بتواند اشعه های نور را بیشتر بشکند و آنها را بر روی شبکیه چشم در پشت چشم متمرکز کند.

لنز با افزایش سن انعطاف پذیری کمتری پیدا می کند. به همین دلیل نمی تواند به راحتی تغییر شکل دهد. در نتیجه، نمی تواند نور را به درستی بشکند تا روی شبکیه چشم متمرکز شود.

پیرچشمی-چیست؟

پیرچشمی چه علائم و نشانه هایی دارد؟

شایع ترین علائم پیرچشمی در بیشتر افراد در سن 40 سالگی رخ می دهد. علائم پیرچشمی معمولاً شامل کاهش تدریجی توانایی در خواندن کتاب یا انجام کار از نزدیک است.

سایر علائم شایع پیرچشمی عبارتند از :

  • نیاز به نگه داشتن مطالب خواندن در فاصله بازو برای تمرکز مناسب بر روی آن
  • داشتن خستگی چشم یا سردرد بعد از مطالعه یا انجام کارهای نزدیک
  • نیاز به نور بیش تر برای انجام کارهای از نزدیک مثل مطالعه کتاب
  • مشکلات کلی در دیدن و تمرکز روی اشیای نزدیک به آن ها
  • احساس خستگی در هنگام کارهایی همچون مطالعه
  • مشکل در خواندن نوشته های کوچک
  • چشمک زدن

دوربینی وضعیتی است که علائم مشابه پیرچشمی دارد. با این حال این دو اختلافاتی نیز با یکدیگر دارند. در هر دو حالت، اجسام دور واضح هستند، اما اجسام نزدیک تر تار به نظر می رسند. با این حال، دوربینی یک عیب انکساری است که از بدو تولد ممکن است وجود داشته باشد. اما پیر چشمی با افزایش سن اتفاق می افتد.

پیری چشم چه خطراتی می تواند داشته باشد؟

هنگام جوانی و در سنین پایین، عدسی چشم انعطاف پذیر و نسبتاً کشسان است. این امر می تواند طول یا شکل خود را با کمک حلقه ای از ماهیچه های کوچک که آن را احاطه کرده اند تغییر دهد. ماهیچه هایی که دور چشم را احاطه کرده اند می توانند به راحتی شکل لنز را تغییر داده و برای قرار دادن تصاویر نزدیک و دور تنظیم کنند.

با افزایش سن، لنز انعطاف پذیری خود را از دست می دهد و شروع به سفت شدن می کند. در نتیجه، لنز قادر به تغییر شکل نبوده و برای تمرکز روی تصاویر نزدیک منقبض می شود. با سخت شدن لنز، چشم به تدریج توانایی خود را برای تمرکز مستقیم نور بر روی شبکیه از دست می دهد.

چه عواملی می تواند ابتلا به پیر چشمی را افزایش دهد؟

مهم ترین عامل خطر زا برای پیرچشمی، سن است. اکثر افراد تا 40 سالگی برخی از توانایی های خود را برای تمرکز بر روی اجسام نزدیک از دست می دهند. این امر می تواند بر همه تأثیر بگذارد، اما تاثیر آن بر روی برخی از افراد بیش تر است.

برخی بیماریها یا داروها می توانند باعث پیرچشمی در افراد زیر 40 سال شوند. هنگامی که علائم پیرچشمی زودتر از حد معمول ظاهر شود، به آن پیرچشمی زودرس گفته می شود. اگر علائم پیرچشمی را در سنین زودتر از شروع عادی مشاهده کردید، ممکن است نشانه یک بیماری زمینه ای باشد.

عوامل زیر می تواند خطر ابتلا به پیر چشمی را افزایش دهد :

  • بیماری قلب و عروقی
  • ضربه یا بیماری چشم
  • نارسایی عروقی یا جریان خون ضعیف
  • دیابت یا مشکل در متابولیسم قند خون
  • کم خونی به دلیل که کمبود کافی سلول های خونی طبیعی
  • مولتیپل اسکلروزیس، یک بیماری مزمن است و تاثیر آن بر ستون فقرات و مغز
  • اختلال عصبی عضلاتی myasthenia gravis و تاثیر آن بر روی اعصاب و ماهیچه ها
  • دوربینی، به این معنی که شما در دیدن اجسام نزدیک مشکل بیشتری دارید تا اجسام دور

برخی از داروهای تجویزی و بدون نسخه می توانند توانایی چشم شما را در تمرکز بر روی تصاویر نزدیک کاهش دهند. مصرف داروهای زیر می تواند فرد را در معرض خطر بیشتر پیرچشمی زودرس قرار دهد :

  • داروهای ضد روان پریشی
  • داروهای ضد افسردگی
  • داروهای ضد اضطراب
  • داروهای ضد اسپاسم
  • آنتی هیستامین ها
  • دیورتیک ها
  • الکل

عوامل دیگری که ممکن است شما را در معرض خطر بیشتر پیرچشمی زودرس قرار دهند عبارتند از:

  • جنسیت (زن بودن)
  • خوردن رژیم غذایی ناسالم
  • انجام جراحی داخل چشم یا جراحی انجام شده در داخل چشم
  • ابتلا به بیماری فشرده سازی یا Bend که ناشی از فشرده سازی سریع است و معمولاً در غواصان که به سرعت ظاهر می شوند، رخ می دهد.

پرسبیوپیا چگونه تشخیص داده می شود؟

در صورت مشاهده هر یک از علائم پیرچشمی، فرد باید به پزشک یا متخصص چشم خود مراجعه نماید. حتی اگر علائمی نداشته باشد. بزرگسالانی که هیچگونه علائم یا فاکتورهای خطر مرتبط با بیماری های چشمی ندارند، باید در سن 40 سالگی معاینه اولیه را انجام دهند. غربالگری چشم می تواند علائم اولیه بیماری و تغییرات بینایی را مشخص کند که می تواند بدون هیچ علائمی گاهی در این سن شروع شود.

پیرچشمی را می توان به عنوان بخشی از معاینه جامع چشم تشخیص داد. یک معاینه معمولی شامل آزمایش هایی برای ارزیابی چشم ها از نظر وجود بیماری ها و اختلالات بینایی است. مردمک چشم احتمالاً با قطره های چشمی مخصوص متسع می شود تا پزشک بتواند داخل چشم را معاینه کند.

روش های درمانی پیرچشمی به چه صورتی است؟

هیچ درمانی برای پیرچشمی وجود ندارد. با این حال، چندین روش درمانی برای بهبود بینایی وجود دارد. بسته به شرایط و شیوه زندگی فرد، ممکن است بتوانید از بین لنزهای اصلاحی ، لنزهای تماسی یا جراحی برای اصلاح بینایی خود انتخاب کنید.

لنزهای بدون نسخه

اگر قبل از پیرچشمی به عینک احتیاج نداشتید، ممکن است بتوانید از عینک های مطالعه بدون نسخه استفاده کنید. این وسیله معمولاً در فروشگاه های خرده فروشی، مانند داروخانه ها موجود هستند. آنها معمولاً برای خواندن یا کارهای نزدیک استفاده می شوند.

لنزهای تجویز شده

اگر لنزهای بدون نسخه بزرگنمایی مناسبی نداشته باشند، به لنزهای نسخه پیرچشمی نیاز دارید. انواع مختلفی از لنزهای نسخه وجود دارد که عبارتند از :

  • در صورتی که به جز پیرچشمی مشکل چشمی دیگری ندارید، می توانید از عینک مطالعه استفاده کنید.
  • عینک های دو کانونی دو نوع مختلف فوکوس دارند که بین آنها خط چشمگیری وجود دارد. قسمت بالا برای فاصله تنظیم شده و قسمت پایین برای مطالعه یا کار نزدیک تنظیم شده است.
  • لنزهای پیشرونده شبیه به لنزهای دو کانونی هستند. با این حال، آنها خط قابل مشاهده ای ندارند و یک انتقال تدریجی بین بخش های دور و نزدیک نسخه را ارائه می دهند.
  • ·          عینک های سه کانونی، سه نقطه تمرکز روی سه نقطه مختلف دارد. این قسمت ها شامل کار نزدیک، محدوده متوسط ​​و دید از راه دور تنظیم شده اند و می توانند با یا بدون خطوط قابل مشاهده ساخته شوند.
  • لنزهای تماسی دو کانونی همان گزینه عینک های دو کانونی را ارائه می دهند.
  • لنزهای تماسی مونوویژن شما را ملزم می کند که از یک لنز تماسی برای دید از راه دور در یک چشم و یک لنز تماسی دیگر برای کار نزدیک در چشم دیگر خود استفاده کنید.
  • لنزهای تماسی اصلاح شده تک دیدی مستلزم این است که از یک لنز تماسی دو کانونی در یک چشم و از لنز تماسی برای فاصله در چشم دیگر خود استفاده کنید. هر دو چشم برای فاصله استفاده می شود، اما فقط یک چشم برای خواندن استفاده می شود و مغز شما در صورت نیاز برای پردازش تصویر تنظیم می شود.

با افزایش سن، چشمان به تدریج توانایی تمرکز بر روی اجسام نزدیک را از دست می دهند. در نتیجه، نسخه شما باید با توجه به توصیه چشم پزشک مورد بررسی و تغییر قرار گیرد.

انواع-لنزهای-تجویز-شده

عمل جراحی

چندین گزینه جراحی برای درمان پیرچشمی وجود دارد. این گزینه ها به شرح زیر است :

کراتوپلاستی هدایت کننده (CK)

این روش شامل استفاده از انرژی فرکانس رادیویی برای تغییر انحنای قرنیه است. اگرچه بسیار تاثیر گذار است، اما ممکن است تاثیر آن به مرور زمان برای برخی از افراد کاهش یابد.

لیزیک (LASIK)

لیزیک می تواند برای ایجاد تک دید استفاده شود. این تنظیم یک چشم را برای دید نزدیک و چشم دیگر را برای فاصله اصلاح می کند. تبادل لنزهای انکساری شامل برداشتن لنز طبیعی می شود. در داخل چشم یک عدسی مصنوعی به نام ایمپلنت لنز داخل چشمی جایگزین می شود

بهترین جراح پلک

دکتر پریسا حمامی

دکتر پریسا حمامی جراح چشم فوق تخصص جراحی پلک و چشم و حدقه و صورت

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد.